نيك زندگي است و نشاط و زاد و ولد و سلامت،

شر مرگ است و ناتواني و بيماري،

از اين ميان سلامت و بيماري مهمترين و جامع ترين اند.

مرگ تنها شري است موقتي، به شكلي دوره اي رخ مي دهد،

اما اين اطمينان هست كه زندگي جديد هميشه مي پرد و جايش را مي گيرد.

چرخه معمول زندگي و مرگ چرخه اي است سالم،

اما بيماري و بلا اين چرخه را قطع مي كنند، نابودگران واقعي اين دواند،

و سلامتي نيكي است كه بيش از همه بايد قدرش را دانست.

تنها معناي زندگي، معنايي است كه انسان با شكوفا ساختن

نيروهاي نهفته در درونش به زندگي مي دهد.

بايد زن و مردها يكديگر را دوست بداريد.چون خداوند مي گويد: در دنياي شما خداوند

مردي را رستگاري مي دهد كه محبت زني را كه شريك او بوده و روح و نفس با هم

يكي باشند در قلبش جاي مي دهد.

براي زن خطاكار امكان ندارد نداي آهسته وجدان خود را بشنود. دوست داشتن بركت

خداوندي است. زناني كه در روي زمين پاك و با عصمت زندگي كرده اند، بزودي

آنها در مكان بالاتر از مملكت خداوند، زندگي ابدي را شروع خواهند نمود. پس بر شما

زنها لازم است كه قوانين خداوند و انسانيت را بشناسيد. زيرا زمين نخستين مرحله

مسافرت انسان به ابديت براي يافتن خداوند مي باشد.