از زمان هاي خيلي دور گفته هايي به جا مانده كه هنوز كه هنوز است براي

توجيه خود و ديگران آن ها را به كار مي بريم."نگران نباش اين يك امتحان

است امتحان خداوند". به نظر من اين حرف درست است اما براي فقط

انسان هاي بزرگ. چون كه همه لياقت امتحان شدن را ندارند. امتحان براي

انسان هايي است كه خداوند مي داند كه از آن امتحان سربلند بيرون مي آيند.

اين توجيه شايد در اصل درست نباشد و فقط  آرامشي باشد. خداوند انسان هاي

ضعيف مثل ما را هيچ گاه امتحان نمي كند. چون او خود مي داند كه ما اينقدر

ضعيف هستيم كه با كوچكترين سختي و مشكلي، از پا در مي آييم، زمين و

زمان را به ناسزا مي گيريم و بعد خود خدا را بازخواست مي كنيم. ما به جاي

اين توجيه بايد بيانديشيم، آن وقت متوجه مي شويم كه تمام چيزها و اتفاقات

خوب و بد كه براي ما پيش مي آيد امتحان نيست، بلكه همان عكس العمل

كارهاي ما است كه حال به شكلي ديگر با آن برخورد كرده ايم. پس

عكس العمل كارهاي بد خود را به گردن خداوند نيندازيم. خداوند هيچ گاه

بد بنده خود را نمي خواهد. بياييم بنده خوب درگاه او باشيم. حال وقت آن

است كه در كارهاي خود بيشتر دقت كنيم تا با عكس العمل هاي خوبي  

رو به رو شويم.